Dalalea

Dalalea - jeszcze jako Akolitka miała romans z diakonem Ishimem. Bywa ekstrawagancka, lubi przykuwać uwagę i uwodzić. Zawsze wszystko przychodziło jej łatwo, nie jest skłonna do poświęceń.

Została Templariuszką, bo jest niezwykle ambitna, ale Ishim został Grzesznikiem. Gdy został zrehabilitowany i nikt nie chciał dać mu szansy, pozwoliła mu zostać Akolitą. Jest zła sama na siebie, bo stoi to w sprzeczności z jej zasadami, a gniew oczywiście wyładowuje na kochanku, ale miłość nie wybiera.

Tym, co motywuje ją głównie, jest ambicja - nikt nie powie jej, co jej wolno, co zazwyczaj zbliża ją do Grzechu Pychy. Dlatego też odbiło się na jej kontaktach z Aniołami, gdy przyjęła Akolitę, jednak dzięki swojej skuteczności ponownie zyskała sobie posłuch.

Spotkała się z Szeptami Miecza w czasie ataku na Świątynie. Nalegała na zabicie wszystkich Grzeszników.

Ishim - kochanek, Akolita. Lubi pokazywać mu, gdzie jest jego miejsce, przypomina mu, że był Grzesznikiem, jednak w czterech ścianach bywa czuła. Pod surowością skrywa troskę.

Zubkiel - oboje byli Akolitami w tym samym czasie, jednak gdy Dalalea dostawała awans, Kapituła postanowiła, za namową Komandora, który go szantażował, uczynić go Strażnikiem. Raguelitki jest dla niego uosobieniem tego, czego nie udało mu się osiągnąć.